فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٥٥٥ - ٩ شكّال
امام هادى و حضرت عسكرى(عليهما السلام) بوده، طبعاً ايشان، از متكلمان قرن سوم مى باشد.
٧. محمد بن هارونوى معروف به ابوعيسى وراق است، و مؤلف كتاب الإمامة، السقيفة واختلاف الشيعة والمقالات است. ابن حجر مى گويد: او مصنفاتى طبق مذهب معتزله دارد ولى مسعودى مى گويد: او تأليفات زيبايى پيرامون امامت و غيره دارد و در سال ٢٤٧هـ درگذشته است.[١]
٨. ابراهيم بن سليمان بن ابى داحة المزنىاو چشم و چراغ علماى ما در بصره و سرآمد آنان در فقه و كلام وادب و شعر بود تا آنجا كه جاحظ از او نقل روايت مى كند، و مى گويد: ابراهيم بن أبى داحه براى من از محمد بن ابى عمير نقل كرد كه استاد او ابن ابى عمير در سال ٢١٧هـ درگذشته است. و جاحظ نيز كه در سال ٢٥٥هـ از دنيا رفته، از او نقل روايت مى كند.[٢] طبعاً وى از متكلمان قرن سوم است.
٩. شكّالابن نديم مى گويد: او يار هشام بن حكم بود ولى در مسائلى با او اختلاف
[١] رجال نجاشى، شماره١٠١٧; لسان الميزان، ج٥، شماره ١٣٦٠، رواشح سماويه، ص ٥٥. اين كه ابن حجر او را از علماى معتزله شمرده، به خاطر خلطى است كه ميان معتزله و اماميه دارد، و قسمتى از علماى اماميه از معتزله شمرده شده اند.
[٢] البيان والتبيين، ج١، ص ٦١.